Dlaczego wybrać OSN do stabilnej infrastruktury komunikacyjnej?

Zweryfikowana stabilność infrastruktury OSN: dostępność na poziomie 99,999% dzięki architekturze z redundancją

Gdy sieci ulegają awarii, firmy szybko tracą pieniądze. Według niektórych raportów firmy mogą tracić średnio około 5600 dolarów amerykańskich co minutę w czasie przerw w działaniu. Sytuacja pogarsza się jeszcze bardziej, jeśli przyjrzeć się kosztom w szerszym ujęciu. Niedawne badanie wykazało, że średnio każda awaria sieci wiąże się z kosztami rzędu 740 tys. dolarów amerykańskich — spowodowanymi przede wszystkim tym, że pracownicy przerywają wykonywaną pracę, dział IT musi usuwać usterki, a klienci zaczynają tracić zaufanie. Instytucje finansowe i szpitale odczuwają ten problem szczególnie dotkliwie, ponieważ ich systemy wymagają ciągłej gotowości do działania (uptime). Nawet krótkotrwałe zakłócenia w tych środowiskach mogą prowadzić do poważnych problemów z przestrzeganiem przepisów oraz skłaniać klientów do zadawania sobie pytań o wiarygodność tych organizacji. Firmy inwestujące z wyprzedzeniem w systemy rezerwowe oszczędzają sobie w późniejszym okresie wielu kłopotów. To, co dawniej uznawano jedynie za kolejny koszt operacyjny, staje się obecnie elementem niezbędnym dla przedsiębiorstw działających sprytnie — nie tylko w celu utrzymania konkurencyjności na przyszłość, ale także zapewnienia stałego przepływu zysków.

Podwójnie podłączone połączenia światłowodowe + geograficznie nadmiarowe centra danych: inżynieria odporności na poziomie warstwy fizycznej

Osiągnięcie poziomu nieprzerwanej dostępności wynoszącego 99,999% oznacza budowę redundancji już na poziomie fizycznym. Zaczynamy od podwójnych połączeń światłowodowych (dual-homed) oraz centrów danych rozproszonych w różnych lokalizacjach. Cały sens stosowania konfiguracji z podwójnym dołączaniem (dual-homed) polega na wyeliminowaniu pojedynczych punktów awarii, w których mogłoby zawieść całe systemy. Gdy ruch przepływa przez dwie oddzielne ścieżki, nie ma znaczenia, czy jedno z połączeń ulegnie przerwaniu – druga ścieżka nadal działa bezbłędnie i bez najmniejszych zakłóceń. Dodatkowo dysponujemy geo-redundancyjnymi centrami danych rozproszonymi w całej Azji Południowo-Wschodniej. W przypadku jakiegokolwiek lokalnego awarii – np. przerwy w dostawie energii elektrycznej lub klęski żywiołowej, takiej jak ulewny deszcz czy huragan – te centra aktywują się automatycznie. Tak zaprojektowana infrastruktura spełnia wymagania standardu Tier IV dla centrów danych, co oznacza m.in., że konserwacja i przeglądy mogą być przeprowadzane bez przerywania działania systemów, a te muszą funkcjonować nieprzerwanie niezależnie od występujących zdarzeń. OSN rozdziela zasilanie, systemy chłodzenia oraz trasy sieciowe pomiędzy całkowicie oddzielnymi lokalizacjami fizycznymi. Dzięki temu zapewniamy naszym usługom wyjątkową stabilność, nawet w sytuacjach, gdy natura rzuci nam najtrudniejsze wyzwania.

Weryfikacja w warunkach rzeczywistych: 99,999 % czasu działania OSN w 12 instytucjach finansowych regionu ASEAN

Redundancja w projekcie OSN przetrwała próbę czasu w 12 różnych organizacjach finansowych na całym obszarze Azji Południowo-Wschodniej, przez kilka lat rzeczywistej eksploatacji. Wśród tych klientów znajdują się m.in. główne banki oraz firmy obsługujące płatności błyskawiczne. Osiągnęły one imponującą dostępność systemu na poziomie 99,999 %, co oznacza, że całkowity czas przestoju w ciągu roku nie przekroczył pięciu minut. Nawet w okresach szczytowego obciążenia – podczas przetwarzania dużych objętości transakcji, rozliczania międzynarodowych przelewów lub ciągłej obsługi kluczowych usług bankowych – nie zaobserwowano żadnego widocznego pogorszenia jakości świadczeń usługi, a w ogóle nie było potrzeby interwencji personelu w trybie ręcznym. W tym okresie nie wystąpił ani jeden poważny incydent, co stanowi wyraźny dowód skuteczności i skalowalności systemów rezerwowych OSN w praktyce. To, co widzimy tutaj, to nie tylko teoretyczna niezawodność, lecz konkretne potwierdzenie, że starannie zaprojektowana redundancja może zapewnić tę stopień niezawodności i stabilności działania, której instytucje finansowe tak bardzo potrzebują współcześnie.

Proaktywne monitorowanie z wykorzystaniem sztucznej inteligencji firmy OSN: zapobieganie przestojom jeszcze przed ich wystąpieniem

Dlaczego 73% awarii można zapobiec — oraz dlaczego reaktywne alerty są niewystarczające

Większość tradycyjnych systemów monitoringu działa poprzez wysyłanie alertów jedynie po zaistnieniu awarii — podobnie jak zauważenie dymu dopiero wtedy, gdy już trwa pożar. Takie systemy często pomijają niewielkie sygnały ostrzegawcze występujące przed faktycznymi awariami, takie jak stopniowe zmiany poziomów napięcia, nietypowe wzorce rozkładu ciepła lub krótkotrwałe skoki w liczbie utraconych pakietów sieciowych. Zgodnie z badaniami przeprowadzonymi przez Uptime Institute około trzech czwartych wszystkich problemów związanych z infrastrukturą można było zapobiec, gdyby wykryto je wcześnie. Firmy nieposiadające skutecznych możliwości prognozowania ponoszą koszty wynikające z takich błędów — czasem tracąc nawet 5600 USD co minutę, gdy ich systemy są wyłączone, podczas desperackich prób przywrócenia ich do działania. Aby rzeczywiście zapobiegać problemom jeszcze przed ich wystąpieniem, przedsiębiorstwa muszą stale analizować dane dotyczące poprzednich wyników działania w połączeniu z bieżącymi metrykami systemu, aby móc wykryć te wczesne sygnały ostrzegawcze zanim drobne usterki przekształcą się w poważne awarie.

Telemetria w czasie rzeczywistym + modelowanie bazowe z wykorzystaniem uczenia maszynowego dla opóźnienia, utraty pakietów i dżitteru

Silnik monitorowania OSN obsługuje ogromne ilości danych telemetrycznych co sekundę, śledząc m.in. problemy z opóźnieniem, utratą pakietów, fluktuacjami jitteru oraz sposób, w jaki różne warstwy sieci ze sobą współdziałają. Inteligentne algorytmy uczenia maszynowego stale ulepszają te bazowe wskaźniki wydajności w czasie, dostosowując się do regularnych zmian występujących w godzinach pracy biznesowej lub podczas zaplanowanych prac konserwacyjnych. Jeśli coś pójdzie nie tak i wartości metryk przekroczą poziom uznawany za normalny — na przykład opóźnienie utrzymuje się na poziomie przekraczającym o ponad 15% wartość typową — system generuje ostrzeżenia w przedziale od 40 do 60 minut przed tym, jak użytkownicy rzeczywiście zauważą problemy. Platforma następnie podejmuje działania automatycznie, przekierowując ruch tam, gdzie jest to konieczne, oraz niemal natychmiast przypisując ponownie zasoby pasma przepustowości. Testy w warunkach rzeczywistych pokazują, że ta metoda redukuje potencjalne przestoje o około dwie trzecie w porównaniu do starszych systemów opartych wyłącznie na stałych progach. To, co czyni ją szczególnie wartościową, to nie tylko możliwość obserwacji bieżących zdarzeń, ale także zdolność do przewidywania problemów jeszcze przed ich wpływem na klientów.

Adaptacyjna orkiestracja przełączania awaryjnego OSN: Przedefiniowanie wysokiej dostępności poza model N+1

Iluzja nadmiarowości: Dlaczego koordynacja międzywarstwowa jest kluczowa dla prawdziwej odporności

Koncepcja nadmiarowości N+1 ma tendencję do wywoływania u ludzi poczucia większego bezpieczeństwa, niż rzeczywiście istnieje, ponieważ analizuje różne części infrastruktury oddzielnie. Same posiadanie dodatkowego przełącznika nie zapobiega awariom aplikacji w przypadku problemów z zasobami obliczeniowymi lub słabego współdziałania systemów pamięci masowej. To samo dotyczy również innych kombinacji. Najnowsze badania przeprowadzone w centrach danych w 2023 roku ujawniają ciekawą informację dotyczącą tego zagadnienia: około trzech czwartych wszystkich awarii, które można było uniknąć, wynika z braku właściwej koordynacji między różnymi obszarami technologii. Gdy brak jest odpowiedniej widoczności na poziomie tych warstw oraz odpowiednich zasad zapewniających synchronizację działania, nawet nadmiarowe komponenty działają niezależnie od siebie, co powoduje, że kluczowe punkty awarii pozostają niezauważone. Co naprawdę ma znaczenie dla prawdziwej wysokiej dostępności, to nie tylko posiadanie zapasowych części, lecz budowanie inteligentnej infrastruktury, w której odporność staje się integralną częścią sposobu, w jaki wszystkie elementy współpracują ze sobą, a nie traktowana jest jako osobne rozwiązania zapasowe.

Automatyczne, oparte na zasadach przełączanie na tryb zapasowy na poziomie sieci, obliczeń i aplikacji

OSN eliminuje te odizolowane systemy kopii zapasowych, wykorzystując inteligentną orkiestrację, która zarządza przełączaniem na tryb zapasowy na każdym poziomie infrastruktury dokładnie w momencie wystąpienia awarii. Jeśli np. wystąpi problem z interfejsem sieciowym, system natychmiast reaguje zgodnie z ustalonymi zasadami: przekierowuje ruch do innych lokalizacji na krawędzi sieci, przenosi problemowe maszyny wirtualne na sprawne serwery oraz dostosowuje wagę poszczególnych aplikacji w mechanizmie równoważenia obciążenia — wszystko pozostaje zrównoważone. Cały ten proces trwa krócej niż pół sekundy. Wynik? Brak konieczności oczekiwania na interwencję ludzką ani opóźnień związanych z podejmowaniem decyzji, jakie charakterystyczne są dla tradycyjnych rozwiązań typu N+1 w większości przypadków.

Dzięki wbudowaniu logiki odporności w płaszczyzny sterowania infrastrukturą — nie tylko w sprzęcie — OSN zapewnia dostępność na poziomie „pięciu dziewiątek”, bez utraty elastyczności, skalowalności ani prostoty operacyjnej.

Skalowalna, przygotowana na przyszłość infrastruktura OSN: integracja od brzegu sieci do chmury

Modularne skalowanie przepustowości w czasie krótszym niż 90 sekund: spełnianie rzeczywistych potrzeb przedsiębiorstw w regionie Azji i Pacyfiku

Firmy działające w regionie Azji i Pacyfiku często doświadczają nagłych skoków ruchu sieciowego podczas wprowadzania nowych produktów na rynek, organizowania wyprzedaży błyskawicznych lub realizowania okresowych obowiązków raportowych wynikających z przepisów prawnych – co może nagle wymagać potrojenia standardowej przepustowości w ciągu zaledwie kilku minut. Tradycyjne konfiguracje infrastruktury zazwyczaj albo nadmiernie przeznaczają środki na dodatkową przepustowość, która przez większość czasu pozostaje nieużywana, albo po prostu ulegają awarii w momencie osiągnięcia szczytowego zapotrzebowania. Dzięki elastycznemu systemowi przepustowości OSN firmy mogą dynamicznie skalować zasoby za pośrednictwem interfejsów API w czasie krótszym niż półtora minuty. System stale monitoruje rzeczywistą ilość wykorzystywanej przepustowości w porównaniu do rzeczywistych potrzeb danej firmy, automatycznie dodając lub usuwając odpowiednią moc obliczeniową zgodnie z aktualnym zapotrzebowaniem. Taka szybkość reakcji zapewnia bezproblemowe funkcjonowanie systemów w okresach największego obciążenia, jednocześnie ograniczając marnowanie zasobów o około 40%.

Ramowy model oprogramowaniowo-zdefiniowanej komunikacji (SDI) umożliwiający płynne zwiększanie przepustowości oraz łatwe łączenie się z chmurą

Sprzętowo powiązane połączenia międzymediowe utrudniają wdrażanie hybrydowych chmur ze względu na sztywne harmonogramy aprowizacji oraz nielastyczne ograniczenia topologii. Oprogramowanie OSN do definiowania połączeń międzymediowych (SDI) wirtualizuje łączność między operatorami sieci i dostawcami usług chmurowych, umożliwiając:

• Natychmiastowe zwiększanie pojemności w chmurach publicznych podczas migracji obciążeń lub ćwiczeń odzyskiwania po awarii
• Aprowizację bez udziału człowieka szyfrowanych prywatnych łączy między lokalizacjami brzegowymi a głównymi dostawcami usług chmurowych (AWS, Azure, GCP)
• Optymalizację ścieżek sterowaną zasadami dla aplikacji wrażliwych na opóźnienia — gwarantując czasy obiegu poniżej 5 ms w rozproszonych środowiskach

Ta abstrakcja eliminuje wąskie gardła na poziomie warstwy fizycznej, skracając czas wdrażania połączenia z chmurą z tygodni do godzin — zapewniając przy tym jednolitą widoczność i kontrolę nad zasobami brzegowymi, rdzeniowymi oraz chmurowymi.